Yaratıcı çalışmalarım bir.
TTNET bir can daha aldı.
“İnternet bir kez daha kesilirse ben de bileklerimi keserim.” diye totem yapan genç kızın cenazesi yarın Kocatepe Camii’nden kalkacak.
Böyle anlarda daha çok seviyorum. Kalp.
Anne: Koridorun ışığı açık kalmış.
Polikwaptiwa: Hadii yaa, söylemesen görmicem bak. (Benden çok güzel gıcık kız çocuk olur.)
Anne: Benle dalga geçme valla saplarım şunu. (Elindeki ekmek kestiği bıçağı gösteriyor.)
Polikwaptiwa: Yüzünü tırmalarım senin.
Anne: Tamam hadi şimdi git.
Kar yağdığında pencereden çekilip facebooka yüklenen sokak fotoları azalarak tükensin.
ÇÜNKÜ BİZİM DE PENCEREMİZ VAR, ÇÜNKÜ KAR HER YERDE KAR, ÇÜNKÜ BİZ DE GÖRÜYORUZ. Sakinim.
“Excuse me”yi “Af buyur” olarak çeviren çevirmenlerin olduğu bi dünyada daha fazla yaşamak istemiyorum.
Hayır normal birinin repliği olsa neyse de, insan yakışıklı vampir Damon’dan beklemiyor bunu. Olmamış.
Kuğulu Park’ta havuzunu kaybeden ördekler tepkili.
Bazı insanlarla konuşmayı özlersin. Konuşursun ve konuşmanız biter bitmez yine özlersin.
Bazen keşke zaaflarım olmasa diyorum.
